Kabaret KSA


   
    został założony przez uczniów szkoły podstawowej Przemysława Ziemichóda, Grzegorza Matysiaka i Adama Friedlandera powstał w grudniu 1999 roku.
W tym składzie nagrał demo pt. “Makakofonia ponad Wszystko” a następnie „Polska Rasistowska”. Potem w miejsce Adama przyszedł Konrad Skrzyszewski a w miejsce Grześka – Kuba Szatko. Pod koniec trzeciej klasy gimnazjum zarejestrowali kolejny materiał. I wydawać by się mogło, że koniec wspólnej edukacji położy kres istnieniu grupy. Jednak powierzono im „misję” przygotowania przestawienia towarzyszącego targom zdrowia. Dołączyła do nich Anna Tejchman.
    Ich pierwszym wspólnym występem był Przegląd Form Teatralnych i Kabaretowych „Gęba” w DK Podgórze, skąd wrócili „z tarczą” i z laurem. W czerwcu 2004 po raz pierwszy wystąpili w „Śródmiejskim”. Występowali także w Kinie „Wrzos”, w Centrum Sztuki „Solvay” i na Festiwalu Artystycznym Młodzieży ogranizowanym przez MDK im. Andrzeja Bursy. W międzyczasie miejsce Ani zajęła Beata Zięcik. Obecnie grupa występuje w składzie takim, jak wskazuje powyższe wyboldowanie:).

    Przemka - autora tekstów najmocniej inspiruje twórczość Monty Pythona, co widać także w grze scenicznej. Swoje piętno na tekstach odcisnęła też muzyka Toma Waitsa i wiersze Mirona Białoszewskiego. Domeną Przemka jest publicystyka, natomiast Kuba i Konrad piszą opowiadania, które być może zamieścimy w następnych odsłonach wkładki literackiej "Lamelli".

23 listopada 2005 roku grupa reprezentując ŚOK dostała Drugą Nagrodę w Ogólnopolskim Przeglądzie Kabaretów Szkół Średnich "Od ucha do ucha cha cha" w Myślenicach

KSA działa pod patronatem Śródmiejskiego Ośrodka Kultury.
oficjalna strona: www.ksa.prv.pl
   
   



BANDYTA

[scenka w sklepie: lada, biurko pani urzędnik; wchodzi bandyta na oczach maska a la Zorro (patrz: Monty Python odc 10) i worek]
BANDYTA:
(wycią;ga zapalniczkę w kształcie pistoletu) Dzień dobry, to napad!
URZĘDNICZKA:
A to jest zapalniczka
BANDYTA:
Faktycznie (wycią;ga z worka pistolet na wodę) proszę mi oddać moje żebro, bo panią; popsikam!
URZĘDNICZKA:
Nowe transformatory dopiero we czwartek (gość spryskuje ją; wodą;) Co pan oszalał?
BANDYTA::
Moje żebro, chcę z powrotem, mam jeszcze sikawę i wąż strażacki, i nie zawaham się ich użyć!
URZĘDNICZKA:
Jakie pana żebro?
BANDYTA:
Proszę mi nie robić wody z mózgu, wy wszystkie jesteście takie same! Zaraz by mi tu pani zamydliła oczy jakimiś bzdurami, a ja wiem jak to było.
Pamiętam to jak dziś, tak jak teraz tu stałem (gestykuluje) tam była kolejka na powstaniu świata i przyszedł Bóg i powiedział daj mi żebro, to stworzę kobietę.
A ja akurat po włosy stałem w kolejce trzeci dzień i zastanawiałem o co chodzi to dałem. Ale to zwykła kradzież jest.
URZĘDNICZKA:
Niestety, ale ja nie mogę dać panu żebra.
BANDYTA:
Jak to ?
URZĘDNICZKA:
No bo go używam
BANDYTA:
Niby do czego?
URZĘDNICZKA:
„Niby do czego”? A do czego się pana zdaniem żebra używa?
(czyta z jakieś kartki)
„Podstawową; funkcją; żeber jest ochrona ważnych dla życia narzą;dów
znajdują;cych się w klatce piersiowej - serca i płuc. Żebra odgrywają; także
ważną; rolę w procesie oddychania; stanowią; miejsce przyczepu mięśni oddechowych
a dzięki występowaniu chrzą;stek między żebrami a mostkiem
możliwe jest zwiększanie i zmniejszanie objętości klatki piersiowej, co tworzy
zmianę ciśnień w jej wnętrzu i umożliwia wdech i wydech.
BANDYTA:
A więc to tak... rozumiem, rozumiem... bezczelne mataczenie i mydlenie oczu! Ot co to jest!
(gdzieś z tyłu banku jakiś koleś na te słowa się budzi)
KOLEŚ:
Proszę się nie dać, proszę wezwać ochronę! Panie kochany, mogę nereczkę?
BANDYTA:
Co?
KOLEŚ:
No nie potrzebujesz pan dwóch, bądĄ; pan sobą; dajże nerkę.
BANDYTA:
Nie! Zabieraj pan łapy!
KOLEŚ:
No nie bądĄ pan żyła.
BANDYTA:
To już jest poniżej wszelkiej krytyki! Pani wie kogo ja znam!?
URZĘDNICZKA:
Strażaka sama?
BANDYTA:
Ja... ja proszę pani znam Świętego Piotra! Osobiście!
KOLEŚ:
Daj pan tą; nerkę, no pół chociaż...
BANDYTA:
(wycią;ga komórkę) Piotrek? Nie ? A kto? Judasz? A przepraszam, pomyłka.
(kręci jeszcze raz)
Piotrek? No cześć, słuchaj bo ona nie chce dać tego żebra. No no wiem cieżka sprawa, nie no co ty ja to tak nie mogę, wpadnij to sam zobaczysz no no dobra no...
KOLEŚ:
Można ? (bierze mu komórkę) Pan Piotr? Pan mnie słyszy? Pan poznaje ? Antoni mówi.. bo tam u was w czyśćcu jest moja babka, no tak, siwa ta chuda, nie dałoby się coś ją; tam, no wiem pan... ja zapłacę ... halo? Halo? Rozłą;czył się.
BANDYTA:
Zaraz tu będzie Święty Piotr i jemu pani opowie te swoje masońsko-ateistyczne bzdury.
URZĘDNICZKA:
Bardzo dobrze, niech pan jeszcze zadzwoni do Świętego Mikołaja! Co za idiotyzm!
(wchodzi Święty Piotr)
BANDYTA:
No nareszcie! Powiedz jej bo mnie nie chciała słuchać!
PIOTR:
Kolega dobrze mówi, pan odda żebro, zaszła pomyłka przy wyliczeniu... no i pani ma jego żebro.
URZĘDNICZKA:
Ską;d pan wie że to jest jego?
PIOTR:
Tego to nawet ja nie wiem, ale powinno spasować.
KOLEŚ:
a czy ja mógłbym dostać nereczkę?
PIOTR:
Pan to już naprawdę by cicho siedział, zresztą; trzy dni życia jak się ma tylko... ups! cholera wygadałem się znowu
KOLEŚ:
Co proszę? Jak to trzy dni życia? Bez nereczki?
PIOTR:
Aaa .....zamknij się pan...
(KOLEŚ wychodzi smutny)
PIOTR:
My tu gadu gadu a czas leci, pani ma piłę może?
URZĘDNICZKA:
Zaraz, czemu od razy piłę? Na piłę się nie zgadzam!
PIOTR:
Dobra zrobimy to bezinwazyjnie.
URZĘDNICZKA:
Laserem?
PIOTR:
Rękami (wystawia ręce jak Zbyszek Nowak)
URZĘDNICZKA:
(wyjmuje plastkiowe żebro z pod ubrania) O, coś się rusza!
PIOTR:
To jest to ?
BANDYTA:
Ja wiem, dawno go nie widziałem.
PIOTR:
To czy nie to?
URZĘDNICZKA:
Tam na lewo jest pokój, może pan iść przymierzyć (BANDYTA bierze żebro i wychodzi).
URZĘDNICZKA:
Wie pan co, strasznie nie lubię tych napadów... ten to jeszcze jako taki bandyta... nawet nie za dużo krzyczał... ale jaki nerwowy!
PIOTR:
Wiem, wiem ja też go nie lubię. Nowobogacki bufon... ale daje dużo na tace, cóż zrobić... takie czasy
KOLEŚ:
Nigdzie nie było nereczki... panie Piotrze no, znamy się tyle lat...
PIOTR:
Ja myślałem że pan tu już więcej nie przyjdzie...
BANDYTA:
(wraca z żebrem w uchu) I jak, pasuje?
PIOTR:
Nie no, super... elegancja jak się patrzy... jesteś pewien że dobrze zamontowałeś?
BANDYTA:
Czy jestem pewien? Oczywiście! W podstawówce miałem czwórkę z biologii!
KOLEŚ:
He he, nawet ja wiem, że żebro to jest w brzuchu...
BANDYTA:
Tak pan myśli? Eee, to po co mi to jak nie będzie go widać w ogóle... oddaj tej pani żebro Piotrek... aha i przynieś mi raka, tylko takiego nie dużego, bo mam terarium takie.. chodĄ to ci pokażę (wychodzą; rozmawiają;c).
KOLEŚ:
Pani nie bądĄ; żyła, daj nereczkę!
URZĘDNICZKA:
Proszę tu podpisać (podaje dokumenty) i tu i jeszcze tu i chodĄ;my na magazyn zobaczymy co zostało jeszcze

do góry